Nieuws

Kattenkwaad en laminaat

Het was een lastige tijd om een huis te kopen. Alles was te duur. Te weinig huizen en te veel belangstelling. Zodra we een leuk huisje zagen maakten we er werk van. Niet zelden kregen we bij het eerste telefoontje al nul op het rekest. Het was al verkocht of de rijken onder ons hadden ver boven de vraagprijs geboden. ‘We zijn kansloos’, dachten we. Maar soms heeft een mens mazzel. Hoewel, mazzel klinkt ook weer niet aardig naar mijn peettante Agaath toe. Want tante Agaath was 98 en werd op een ochtend niet meer wakker. Na de uitvaart kregen we een uitnodiging van de notaris. Tante had haar huis aan ons nagelaten. Een klassieke woning met uitzicht op een singel met veel groen. Alles ruim opgezet. Nadat de familie de bezittingen van tante Agaath hadden verdeeld konden wij beginnen met opknappen. Dat was in een halve eeuw niet gebeurd.  We vervingen de vloerbedekking door een warme kleur laminaat. Dat hebben we zelf gelegd met hulp van de uitstekende tips van de firma Laminaat en Parket. Na zes weken waren we klaar met klussen en konden we inrichten. De marmeren klok van pappa plaatsten we op de schoorsteen boven de open haard. Er bleef voldoende ruimte over want veel meubels konden we niet kwijt in ons vorige huisje. We hadden besloten om gaandeweg meubels aan te schaffen die we ook echt heel mooi vonden. Meubels met een geschiedenis.

Stoeien en stuiteren

We zouden er dus de tijd voor nemen, voor de verdere inrichting. Olivier en Paddy, onze katten, kwamen erbij. We hadden besloten om ze nog niet naar buiten te laten, ze moesten eerst in het huis wennen. Dat waren ze niet gewend als buitenravotters. ’s Avonds na het eten namen we de tijd om met hen te spelen zodat ze hun energie kwijt konden. Dit bleek niet afdoende. Een week later troffen we een ravage aan na thuiskomst. Overal zwarte kattenharen over de vloer. De marmeren klok lag op z’n kant in het midden, kennelijk gesneuveld in de wilde achtervolging der katers. Het ergste was de enorme put dat het marmeren ding had achtergelaten toen het op het laminaat stuiterde. Wat zonde! We waren er wel even ziek van. De daders kwamen rustig aangelopen, mauwend om eten.

Raad en daad

Goede raad was dit keer niet duur. De laminaat plank was dermate beschadigd dat deze niet meer te herstellen was met reparatiekit. We hebben de plank uit de vloer moeten nemen. Geen makkelijke klus maar het is uitstekend gelukt. Het geheim zit in een goede voorbereiding en het juiste materiaal. Uiteraard moet de klus geklaard door iemand met handige handen. Ons laminaat is weer als nieuw. De klok blijft stilstaan op het tijdstip van het delict. Tien over twaalf.

Geef een reactie